Γεννήθηκα στην Αθήνα. Είμαι παιδί των sixties, φλογέρα έμαθα από τον σπουδαίο συνθέτη Νικηφόρο Ρώτα στα 5 μου χρόνια και blues κιθάρα ακούοντας BB King (τον οποίο γνώρισα σε μια συναυλία στα 18 μου, στη Γαλλία, όντας πρωτοετής φοιτητής). Φυσαρμόνικα έμαθα μόνος μου, γιατί αλλιώς μουσική blues δεν γίνεται κι οι ώρες που περιμένεις στην άκρη του δρόμου, κάνοντας ωτοστόπ, είναι ατελείωτες! Το σαράκι της συναυλίας με τρώει από τα μαθητικά μου χρόνια, μέσα από μπάντες και ροκ μπαλάντες, που άρχισα να συνθέτω από τα 15 μου.

Αποφοιτώντας από το Λεόντειο Λύκειο Νέας Σμύρνης, ο συνθέτης Παναγιώτης Καλαντζόπουλος είχε αφήσει βαριά την κληρονομιά των “LL Band”: εκείνοι έπαιζαν Pink Floyd, Bob Dylan και Neil Young, η δική μας παρέα με τον Θάνο Πετρόπουλο, Doors και Rolling Stones. Σπουδάζοντας (βιοχημεία και κυτταρική βιολογία) στη Γαλλία, αγόρασα την πρώτη μου ακουστική κιθάρα (μ’ αυτήν παίζω και σήμερα) κι ανακάλυψα άγνωστες για μένα μουσικές και μουσικούς, ανάμεσά τους την κελτική άρπα και την Catherine Delavier.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, με τα πτυχία, τα μεταπτυχιακά, το διδακτορικό και, λίγο αργότερα, την εξειδίκευσή μου στη βιολογία της αναπαραγωγής και την εξωσωματική γονιμοποίηση, έσμιξα πάλι με τον Θάνο, κι στήσαμε ξανά μαζί, παράλληλα με τις επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις μας, μια ροκ-R&B μπάντα (Past Perfect Genes) που υπάρχει μέχρι σήμερα και εμφανίζεται συχνά-πυκνά στις μουσικές σκηνές της Αθήνας.

Τα στιχάκια της αγαπημένης μου Γιάννας για τα μουσικά παραμύθια «Μονάχους, όχι μόνη» και «Οι Πέντε Χιονάτες» έγιναν τραγούδια σε στιγμές ισχυρής έμπνευσης, στο πρώτο μας σπιτικό, στον Λυκαβηττό. Με το πλήρωμα του χρόνου, δεκάδες αξιόλογοι επαγγελματίες καλλιτέχνες βρέθηκαν γύρω μας για να στηρίξουν την έκδοση αυτής της δουλειάς με αγάπη και μεράκι. Η παραγωγή αυτή, που άρχισε μικρή, βγήκε τελικά μεγάλη και με δίδαξε πολλά.

Οδηγός μου στην όμορφη αυτή περιπέτεια, ο στίχος του μεγάλου Frank Zappa: “Music is the best”.