Από μικρό παιδί αγάπησα τη μουσική και τον ρυθμό ιδιαίτερα. Είχα μετατρέψει το γραφείο μου σε drum set, χωρίζοντάς το σε περιοχές και παίζοντας με αυτοσχέδιες μπαγκέτες, ενώ για πιατίνια έβαζα κάτι παλιά καπάκια από κατσαρόλες της μάνας μου.

Τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους... μελέτη στο σπίτι, πρόβες με φίλους, απόπειρες δημιουργίας κάποιων συγκροτημάτων… Σύντομα, χωρίς να το καταλάβω, παράλληλα με τις σπουδές στο ωδείο, βρέθηκα να ασχολούμαι επαγγελματικά: ταβέρνες, μπουζούκια, σκυλάδικα, συναυλίες, φίρμες, ηχογραφήσεις και όλα τα “καλά” του επαγγέλματος.

Ήθελα να εκφραστώ μέσα από δικές μου μουσικές και τραγούδια κι αυτό εν μέρει έγινε κάποια στιγμή, αλλά όχι όπως θα το ήθελα... έτσι αποφάσισα να εγκαταλείψω τον επαγγελματικό μουσικό στίβο. Αλλά επειδή το “σαράκι” της μουσικής δεν παλεύεται, συνέχισα την ενασχόλησή μου μέσα από μαθήματα σε παιδιά, μελέτη και εμφανίσεις με φίλους.

Tην τελευταία πενταετία παίζω με το Μουσικό Σύνολο “Ρωμιοσύνη”, όπου εντρυφούμε σε όλο το φάσμα του έντεχνου και λαϊκού ελληνικού τραγουδιού.