Γεννήθηκα μια ηλιόλουστη Τετάρτη, στο κέντρο της Αθήνας… Δεν μπορώ να θυμηθώ πότε μου ήρθε αυτή η παράξενη παρόρμηση να γίνω ηθοποιός… έτσι, τελείωσα τη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Με μεγάλη όρεξη ξεκίνησα μαθήματα χορού με τη Ζουζού Νικολούδη, τον Χάρη Μανταφούνη και την Kay William Holden.

Εκτός απ’ το να «χορεύω» μέρα-νύχτα, αποφάσισα ότι έπρεπε να καλλιεργήσω και τη φωνή μου! Η χάρη μου έφτασε μέχρι τη χορωδία της Έλλης Νικολαΐδη. Σαν να μην έφταναν όλ’ αυτά, κάποια χρονιά έγινα βοηθός του Γερμανού σκηνοθέτη Heinz Uve Haus στον θίασο της Ασπασίας Παπαθανασίου. Είχα τύχη βουνό, γιατί συνεργάστηκα με πολύ σημαντικούς ανθρώπους του θεάτρου και πέρασα μερικές απ’ τις πιο ωραίες στιγμές μου στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ για «Το θέατρο της Δευτέρας».

Μετά μ’ έπιασε η μανία της διδασκαλίας… Δίδαξα θέατρο, ορθοφωνία και αγωγή λόγου σε επαγγελματίες δημοσιογράφους, ώστε να πάψουν να τραυλίζουν… Και για καλή μου τύχη, δίδαξα για χρόνια στην αξέχαστη «Λιλιπούπολη» στο Π. Φάληρο, όπου είχα τη χαρά να διδαχθώ, απ’ τα παιδιά, πολλά πράγματα για το θέατρο… και για τη ζωή.

Μπορεί να μην με τράβηξε το «γυαλί», με τράβηξε όμως …το μολύβι! Η πολύχρονη ενασχόλησή μου με τα παιδιά και η ανάγκη εξεύρεσης ρεπερτορίου, με «υποχρέωσαν» να γράψω θεατροποιημένα μουσικά παραμύθια. Υπό την απειλή άμεσου διαζυγίου, «υποχρέωσα» κι εγώ με τη σειρά μου τον Χάρη Καζλαρή («έτερον ολόκληρόν» μου, βιολόγο στο επάγγελμα, αλλά ταλαντούχο ερασιτέχνη μουσικό) να μελοποιήσει τους στίχους των τραγουδιών για τα παραμύθια μου.

Στη συνέχεια, υπό την απειλή αυτοκτονίας με λουκουμόσκονη, η αγαπημένη μου φίλη και συνάδελφος Λίλα Μουτσοπούλου με «υποχρέωσε» να γράψουμε σειρές για την τηλεόραση. Εσχάτως, προκειμένου να σκηνοθετήσει, λόγω 200 συναπτών ετών εθνικής υπερηφανείας, με «υποχρέωσε» και πάλι, με την ίδια απειλή, να συγγράψω 20 ραδιοφωνικά θεατρικά επεισόδια για τη σειρά «Οι Δικοί μας Μικροί Ήρωες».

Προ καιρού, μία ωραία ημέρα, υπό την απειλή παραιτήσεως από τον ρόλο της θείας του γιου μου, η γνωστή πρωταγωνίστρια και αδερφή μου, Ανθή Ανδρεοπούλου, με εκβίασε προκειμένου να της γράψω ένα θεατρικό έργο 25 ρόλων, επειδή δεν έβρισκε έργο στα μέτρα της. Τι να κάνω κι εγώ, έγραψα μια πολιτική επιθεώρηση με τίτλο «Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε», που ανέβηκε δύο χρονιές στο Δημοτικό Θέατρο της Λαμίας!

Δεν νομίζω να ξεχνάω κάτι. Όμως και να ξέχασα, δεν πειράζει…
Τα σέβη μου!